Użytkownik

Zaloguj

Zarejestruj

Sekcje

NARZĘDZIA GLAZURNICZE

Cięcie, wiercenie i nie tylko

Cięcie, wiercenie

W pracy glazurnika przydatnych jest wiele rozmaitych narzędzi i akcesoriów. Jednym z jego najważniejszych atrybutów jest przecinarka. Może to być model tzw. ręczny, który nie wymaga zasilania, lub elektryczny. Niezbędne mogą okazać się ponadto różnego typu wiertła i otwornice. Nie należy zapominać też chociażby o młotku, zwijanej miarce czy poziomnicy.

W ofercie producentów sprzętu glazurniczego dostępne są ręczne przecinarki z tzw. łamaczami, które umożliwiają precyzyjne przecinanie zarówno mniejszych, krótszych, jak i długich płytek. Niektóre dostępne na rynku przecinarki do płytek ceramicznych umożliwiają wykonywanie cięć ukośnych. Dzięki temu możemy np. odpowiednio wykończyć narożniki, aby nie musieć korzystać z profili do maskowania połączeń wykonywanych np. z PCV. W tego typu zastosowaniach dobrze sprawdzą się modele z nieruchomym stołem i przesuwną głowicą tnącą, którą do cięcia ukośnego ustawiamy odpowiednio na uchylnym ramieniu. Glazura i terakota są jednak materiałami wyjątkowo trudnymi, jeśli chodzi o dodatkową obróbkę. Są twarde, a ich szkliwiona powierzchnia może być krucha i łamliwa – trudna do cięcia bez wyszczerbień. Na szczęście na rynku dostępne są także elektryczne przecinarki oraz specjalistyczne maszyny do cięcia za pomocą strumienia wody pod ciśnieniem. Z ich wykorzystaniem nawet najtwardsze materiały mogą zostać skutecznie i precyzyjnie obrobione. Niezbędnym elementem wyposażenia każdego glazurnika są ponadto rozmaite akcesoria ułatwiające nie tylko przycinanie, ale też kładzenie i poziomowanie płytek. Przydatny może okazać się np. zestaw klipsów oraz klinów wielorazowego użytku, wykonanych z tworzywa sztucznego.

Cięcie, wiercenie

Cięcie ręczne

Modele ręczne, w porównaniu z elektrycznymi, praktycznie nie powodują powstawania kurzu, a w dodatku są ciche. Należy jednak pamiętać, że mają ograniczone zastosowanie. Nadają się przede wszystkim do cięcia płytek o gładkiej powierzchni. Tańsze konstrukcje ręcznych przecinarek to proste urządzenia, często pozbawione innowacyjnych rozwiązań technicznych. Sprawdzą się głównie przy pracy z miękkimi płytkami o niewielkich rozmiarach. Wraz ze wzrostem twardości płytek, ich rozmiarów czy natężenia pracy warto zastanowić się nad wyborem sprzętu bardziej zaawansowanego, który może mieć możliwość regulacji i eliminowania luzów czy wreszcie wymiany naturalnie zużytych elementów.

Przecinarki ręczne – konstrukcja

Ręczne przecinarki składają się z blatu, prowadnic, uchwytu zintegrowanego z nożem i łamaczem oraz dokładnych przymiarów. Kółko tnące wykonane z węglika spiekanego tworzy rysę na płytce w miejscu, w którym płytka jest łamana. Podstawowym elementem przecinarki jest tzw. rama, która powinna być sztywna. Jakakolwiek plastyczność czy elastyczność jest w jej wypadku niedopuszczalna. Na ramie umieszcza się blaty robocze. Te z kolei powinny być elastyczne, amortyzowane i poddawać się pod wpływem nacisku. Ma to uchronić przed ukruszeniem się płytki lub też niekontrolowanym pękaniem podczas ich cięcia, które powinno odbywać się w sposób płynny. Warto więc również zwrócić uwagę na to, jak skonstruowana jest prowadnica przecinarki. Podobnie jak w wypadku ramy, powinna ona charakteryzować się dużą sztywnością. Prowadnica, jak sama nazwa wskazuje, odpowiada także za prowadzenie cięcia. Musi więc być idealnie prosta i dostosowana do systemu łożyskowania (toczenia). Za wykonanie rysy w płytce odpowiada kółko tnące. Częstym materiałem, z którego wykonuje się kółka jest węglik wolfamu. Istotnym elementem przecinarki jest też karb, czyli element, na którym opiera się płytka podczas przecinania. Jeśli jest wykonany ze zbyt miękkiego materiału, ulega stopniowemu zużyciu i ogranicza możliwości maszyny. Dobrym materiałem jest w tym wypadku stal szlachetna. Kolejnym bardzo ważnym konstrukcyjnie rozwiązaniem jest system prowadzenia sanek. Odpowiada on za precyzję pracy i możliwość regulacji luzów, co przekłada się na trwałość maszyny. Różnorodne rozmiary Przecinarki dostępne są w różnych rozmiarach. Najlepiej wybrać taką, w której będzie możliwe przecięcie maksymalnie dużych rozmiarów płytki. Taki model będzie nieco droższy, mniej mobilny, ale za to bardziej uniwersalny. Warto również zwrócić uwagę na to, jak skonstruowana jest prowadnica przecinarki. Cięcie płytek wymaga płynnych ruchów. Istotne jest, aby prowadnica była łożyskowa. Dodatkowym atutem ręcznej przecinarki do glazury będzie amortyzowany blat. Rozwiązanie to zmniejsza ryzyko ukruszenia płytki podczas łamania.

Cięcie, wiercenie

Skutecznym sposobem na pozbycie się pyłu podczas cięcia płytek jest wykorzystanie elektronarzędzia z możliwością podłączenia do odkurzacza warsztatowego.

Różnorodne rozmiary

Przecinarki dostępne są w różnych rozmiarach. Najlepiej wybrać taką, w której będzie możliwe przecięcie maksymalnie dużych rozmiarów płytki. Taki model będzie nieco droższy, mniej mobilny, ale za to bardziej uniwersalny. Warto również zwrócić uwagę na to, jak skonstruowana jest prowadnica przecinarki. Cięcie płytek wymaga płynnych ruchów. Istotne jest, aby prowadnica była łożyskowa. Dodatkowym atutem ręcznej przecinarki do glazury będzie amortyzowany blat. Rozwiązanie to zmniejsza ryzyko ukruszenia płytki podczas łamania.

Cięcie elektryczne

Szybkie i wygodne cięcie glazury umożliwiają przecinarki elektryczne, które są praktycznym narzędziem każdego glazurnika, choć najczęściej wykorzystywane są przez profesjonalnych wykonawców. Przy użyciu przecinarki elektrycznej możemy sprawnie wykonać cięcia, które za pomocą modelu ręcznego były trudne do wykonania czy wręcz niemożliwe. Elektryczne przecinarki wyglądem przypominają pilarki tarczowe do cięcia drewna. Dodatkowym atutem modeli elektrycznych jest fakt, że możemy dokonywać cięcia materiału zarówno na sucho, jak i na mokro. Specjalny przewód doprowadza wówczas wodę do tarczy, co dodatkowo ogranicza zapylenie i polepsza skuteczność cięcia.

Diamentowe tarcze do szlifierek

Głównym elementem przecinarki elektrycznej do płytek ceramicznych jest tarcza z nasypem diamentowym. Tarcza do przecinarki musi być jednolita. Niezalecane jest stosowanie tarcz z tzw. nasypem segmentowym. Ten dobrze sprawdzi się do cięcia betonu, ale w wypadku ceramiki może prowadzić do wyszczerbienia krawędzi płytek. Tarcze do cięcia glazury mogą mieć różne rozmiary (średnice) – najczęściej od 110 aż do 300 mm. W większości wypadków są one niezwykle cienkie – na krańcach mają grubość od 1 do 1,5 mm. Zdarzają się też grubsze tarcze (o grubości do 3 mm), które są stosowane tam, gdzie nie ma niebezpieczeństwa zbyt dużych strat materiałowych. Co ważne, tarcze dostępne są w oddzielnej sprzedaży. Dzięki temu z łatwością mogą zostać zamontowane na szlifierce kątowej, co pozwoli bez problemów przyciąć glazurę własnoręcznie, bez konieczności kupowania nowego sprzętu.

Cięcie, wiercenie
Cięcie, wiercenie
Cięcie, wiercenie

Model DED7701 marki Dedra wyposażony jest w system obróbki na mokro (z użyciem wody), dzięki czemu wyeliminowano wytwarzanie pyłu w czasie pracy.

Jaką tarczę wybrać?

Zaczynając przygodę z tarczami diamentowymi, musimy sprawdzić, czy nadają się do cięcia na sucho czy tylko na mokro. W sklepach narzędziowych jest również wiele modeli uniwersalnych, nadających się do obu rodzajów cięcia. Należy jednak pamiętać, że gdy tarcza zostanie użyta do cięcia na mokro, wówczas nie można jej już wykorzystać podczas docinania płytek na sucho. Cięcie na mokro pozwala uzyskać bardzo dobre chłodzenie tarczy. Zwilżanie miejsca cięcia nie tylko zwiększa jej trwałość, ale również wydajność. Dobrze sprawdzi się tu woda z dodatkiem szarego mydła lub oleju wiertniczego. Nie zawsze jednak cięcie na mokro będzie możliwe, chociażby z uwagi na materiał, jaki chcemy poddać obróbce, lub rodzaj elektronarzędzia, z jakim ma współpracować tarcza. W związku z tym w ofercie producentów tarcz diamentowych znajdziemy wiele rozmaitych konstrukcji przeznaczonych do cięcia na sucho. Należy pamiętać, by tarcz opracowanych specjalnie z myślą o cięciu na mokro nie stosować do cięcia na sucho. Inaczej sytuacja przedstawia się jednak z tarczami pozwalającymi ciąć na sucho. Te można wykorzystać również podczas cięcia na mokro. Jeśli jednak już taka tarcza została zastosowana do danego trybu pracy, to nie powinno się go zmieniać. Trzeba też pamiętać o prawidłowym chłodzeniu tarczy tnącej pracującej na sucho wyciągając ją ze szczelin po kilku minutach pracy ciągłej i pozostawiając elektronarzędzie uruchomione na biegu jałowym, co schłodzi dysk.

Cięcie, wiercenie

Do precyzyjnego łamania płytek ceramicznych można wykorzystać specjalne szczypce, np. model 91 13 250 marki Knipex. Szczęki z tworzywa dostosowują się do grubości obrabianej płytki i umożliwiają jej łamanie z użyciem stosunkowo niewielkiej siły.

Nie tylko przecinarki

Do cięcia glazury wielu fachowców nadal używa specjalnych szczypiec i rysika. Szczypce wykonywane są najczęściej z hartowanej stali i mają rączki z tworzywa sztucznego. W wypadku stalowych modeli rączki mogą być też pokryte winylem. Niektóre szczypce mają dodatkowo sprężynkę rozpierającą, która umożliwia samoczynne rozwieranie szczypiec. Na początku rysujemy linię na powierzchni płytki, od strony szkliwionej, kilkakrotnie przesuwając grotem rysika po powierzchni, a następnie przy pomocy szczypiec odłamujemy dany fragment. Metoda ta nadaje się jednak do małych płytek, wykonanych z niezbyt twardego materiału. W wypadku płytek o większych rozmiarach materiał może się kruszyć, a do tego linia łamania może być nierówna. Po zakończeniu odłamywania kawałków ceramiki w celu wygładzenia krawędzi płytki można użyć osełki do ostrzenia noży, która dobrze wygładzi powierzchnię i pozwoli ukryć wszelkie niedoskonałości.

Wykonywanie otworów w płytach

Niekiedy konieczne jest wycięcie otworu w płytce, np. pod puszkę elektryczną, baterię łazienkową lub kuchenną. Często stosowane są specjalne otwornice o odpowiednich rozmiarach. Popularne na rynku modele umożliwiają wiercenie otworów o średnicy od 6 do nawet 102 mm. Charakterystycznym elementem tego typu narzędzi jest nasyp diamentowy, który z łatwością potrafi przeciąć nawet najtwardszy gres. Bardzo ważne jest, aby podczas robienia takich otworów używać chłodziwa. Dzięki temu nie doprowadzimy do przegrzania otwornicy. Zalecane jest częste polewanie ciętej powierzchni wodą. Do wiercenia mniejszych otworów nie musimy stosować otwornicy. Dostępne są specjalne wiertła z ostrzami stożkowymi. Mogą one być szlifowane diamentowo, co pozwala na punktowe nawiercanie otworów nie tylko w płytkach ceramicznych, ale także w niehartowanym szkle i innych materiałach o zbliżonej strukturze. Można też wykorzystać wiertła z nasypem diamentowym, które również powinny być na bieżąco chłodzone wodą. Najlepiej do tego nadaje się woda w spryskiwaczu. Strumień wody kierujemy w miejsce, w którym będziemy wiercić.

Cięcie płyt wielkoformatowych

Nie tylko kładzenie, ale też obróbka płyt wielkoformatowych może być nie lada wyzwaniem. Producenci, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom i potrzebom glazurników, opracowują rozmaite systemy, które mają ułatwić im pracę. Do takich możemy zaliczyć system SLAB firmy Rubi. Jest to kompletne rozwiązanie ułatwiające nie tylko obróbkę, ale również transport i montaż płyt wielkoformatowych. Do zalet systemu należy przede wszystkim łatwość transportu, zapewniona dzięki kompaktowej konstrukcji i nylonowej torbie. System marki Rubi można dostosować do różnych formatów płyt. Pozwala on wykonywać cięcia bez konieczności przesuwania obrabianego materiału. W skład systemu wchodzą m.in. przecinarka Slim Cutter oraz pilarka tarczowa TC-125. Przecinarka Slim Cutter przeznaczona jest do ręcznego cięcia wielkoformatowych płyt ceramicznych. Do łamania materiałów o grubości powyżej 6 mm należy użyć łamacza Slim. Jednym z najważniejszych elementów systemu SLAB jest pilarka TC-125. Do jej funkcjonowania niezbędne są prowadnice przecinarki Slim, które umożliwiają uzyskanie precyzyjnego i gładkiego cięcia. Podstawa pilarki została wykonana ze stali węglowej i wyposażona w stalowe łożyska z bardzo prostym w użyciu systemem regulacji. Model TC-125 ma podwójny system odprowadzania i redukcji pylenia podczas cięcia. Na sucho, z wykorzystaniem odkurzacza warsztatowego, lub na mokro. Wejście dla odkurzacza ma 32 mm średnicy, ale w zestawie jest także adapter do innych średnic. Pobór wody odbywa się przez szybkie 16-milimetrowe złącze. Podczas cięcia na mokro wylot do odkurzacza zakrywa się gumową zaślepką, która służy wówczas za dodatkowy uchwyt. Głowica pilarki TC-125 ma regulację wysokości i jest przechylna do kąta 45°. Dzięki temu ukosowanie jest bardzo precyzyjne. Należy przy tym pamiętać, że grubość cięcia jest uzależniona od średnicy tarczy. Uzupełnieniem dwóch wspomnianych narzędzi są akcesoria do przenoszenia i montażu płyt – wózek transportowy i stół SLAB. Dodatkowe, wzmocnione aluminiowe pręty nadają stołowi dużą sztywność i stabilność. Stół ma maksymalny udźwig 250 kg, 180 cm długości i 104 cm szerokości, a wysokość robocza wynosi w tym wypadku 70 cm. „Blat” roboczy tworzy tutaj 5 aluminiowych prętów, które ułatwiają wykonywanie otworów i cięcie płyt bez obawy o uszkodzenie całej konstrukcji. Montaż i demontaż stołu ułatwia system połączeń Easy Fix. Po złożeniu stół ma mniej niż 20 cm wysokości, a więc znacznie łatwiej go przechowywać, kiedy jest niewykorzystywany. W skład systemu wchodzą także przenośniki SLAB Trans HD (Heavy Duty) i Slim Easy Trans (w tym również belki poprzeczne). Dzięki temu system można przystosować do potrzeb użytkownika i rodzaju obrabianych płyt.

Cięcie
Cięcie, wiercenie

Skrobaki, pace, młotki

Oprócz przecinarki istotnym elementem wyposażenia glazurnika są różnorodne akcesoria ułatwiające wykonywanie pracy. Przy demontażu starej glazury przydadzą się też specjalne noże i skrobaki do usuwania fug, a także dłuta ze złączem przystosowanym do wiertarek (np. SDS). Nie zawsze musimy jednak zrywać stare płytki z podłogi. Wystarczy zedrzeć z nich gładką powierzchnię przy użyciu szlifierki i dopiero wtedy zagruntować podłoże. Do nakładania zaprawy klejowej na przygotowanym wcześniej podłożu niezbędna będzie zębata i nierdzewna paca. Dobór pacy o odpowiedniej szerokości zębów ma ogromne znaczenie dla końcowego efektu wykonywanej pracy. Zaleca się, aby szerokość zębów pacy była mniej więcej dwa razy większa od przewidywanej grubości warstwy zaprawy klejowej. Znaczenie w doborze pacy ma również to, jakich rozmiarów płytki będą kładzione z jej wykorzystaniem. Im większa powierzchnia płytki, tym większa powinna być szerokość zębów pacy. Istotny jest również kształt zębów pacy. Przy dużych płytkach powinno się stosować pace z zaokrąglonymi zębami (w kształcie litery U). W zestawie każdego glazurnika powinien znajdować się też odpowiedni młotek. Najpopularniejsze są młotki gumowe, ponieważ guma nie uszkadza kruchych materiałów. Przydatny może być też młotek z widiową końcówką. Metalowy obuch takiego młotka może mieć wstawioną płytkę wykonaną ze specjalnego materiału (np. węglika), co ułatwia obróbkę twardych płytek.

Cięcie, wiercenie

Klipsy i fugówka

W odpowiednim ułożeniu i wypoziomowaniu płytek pomagają rozmaite klipsy, kliny i dystansowe krzyżyki glazurnicze. Przy poziomowaniu nie obejdzie się też bez stosowania miary, linijki, ołówka i – oczywiście – poziomnicy. Jeżeli korzystamy z przecinarki elektrycznej, warto zaopatrzyć się w zapasowe tarcze diamentowe do tych urządzeń, zwłaszcza jeśli do wyłożenia płytkami jest powierzchnia o dużym metrażu. Po położeniu płytek i wyschnięciu kleju do nakładania fugi przydadzą się niewielka fugówka z elastycznym gumowym elementem oraz kilkumilimetrowe kielnie. Fugowanie mogą ułatwiać też specjalne pistolety, przypominające nieco te wykorzystywane do rozprowadzania silikonu. Dostępne są również rękawy do fugowania. Te z kolei przypominają akcesorium znane z cukiernictwa i służące m.in. do dekorowania wypieków. Aby doczyścić płytki po fugowaniu, można wykorzystać pacę z podkładem z gąbki oraz wycieraczkę glazurniczą.

2019-12-09

Kontakt z redakcją

Zapisz się do newslettera

© 2020 InfoMarket